SNS Historisch Centrum

 Contact       Disclamer     Facebook      Youtube

SNS Historisch Centrum Contact disclamer
Over ons About us Bankgebouw Geschiedenis vergaderruimte Virtuele Rondleiding
Het gebouw De bibliotheek De bankhal De bestuurszaal De tussenhal De knipkamerhal

De bankhal van het gebouw bestaat eigenlijk uit twee delen, gescheiden door een authentieke houten draaideur, vervaardigd bij R. Cruijff en zoon te Amsterdam. Het gedeelte voor de draaideur biedt en bood mogelijkheden als garderoberuimte. Aan de wanden hangen twee ingelijste glas-in-lood ramen die zijn gemaakt door de glazeniers Pierre van Rossum en Henk van de Burgt van het Kamper glasatelier Siero. Deze ramen maken geen onderdeel uit van het oorspronkelijke interieur, maar bevonden zich wel ooit in een pand dat aan de familie Walkate behoorde. Achter de draaideur bevindt zich het gedeelte waar voorheen de loketten zaten. Dit was de plek in het bankgebouw waar de meeste interacties tussen klanten en personeel plaatsvonden, zoals kasstortingen en kasopnames.


De indeling van deze ruimte is grotendeels ongewijzigd. Eén van de loketten is geheel gereconstrueerd. De vloer van beide haldelen bestaat uit zogenaamde Maurotegels. In het bouwbestek uit 1928 staat letterlijk vermeld: ‘De betonvloeren in hoofdentree en hall publiek met loketten te bevloeren met Mauro vloertegels a f 20.- per M2 inkoop, met bijpassende plinttegels en holle overgang naar den vloer, niet in de prijs inbegrepen.’ In de omliggende ruimtes werd ander, goedkoper, tegelwerk toegepast, variërend in prijs van 4,5 tot 10 gulden per vierkante meter.

Detail van de Maurovloer in de bankhal van het SNS Historisch Centrum.

De Maurotegel was een Nederlandse vinding, gemaakt bij De Porceleyne Fles in Delft. ‘Mauro’ werd als merknaam gevoerd door de Delftsch Aardewerk Fabriek NV A.H. de Lint te Delft, die - anders dan de naam doet vermoeden - vooral een handelsmaatschappij was. Door de flexibiliteit en variëteit is elke Maurovloer in zekere zin uniek. Zo konden er bijvoorbeeld allerlei oplossingen voor randen worden geconstrueerd, die de overgang met omliggende bouwdelen verzachtten, waardoor je echt een ‘vloer op maat’ kreeg. Dat is ook gebeurd met de vloer in de bankhal, die werd gezet in ‘sterke cementspecie’ en moest worden aangebracht in ‘nader op te geven dessin’.

De tegelvloer sluit prachtig aan bij de omringende ‘lambriseringen’ en het glas-in-lood en draagt bij aan het Gesamtkunstwerk dat architect Hoekzema nastreefde. Ook voor die ‘lambriseringen’ zijn tegels gebruikt, zowel gladde als geornamenteerde, maar ze maken geen onderdeel uit van het Maurosysteem, wel zijn ze waarschijnlijk bij De Porceleyne Fles gemaakt en geleverd door De Lint. De bovenlichten in glas-in-lood kunnen heel goed zijn vervaardigd bij het plaatselijke schildersbedrijf Siero. Er zijn voorbeelden bekend van ramen uit dezelfde periode die daar gemaakt zijn.